En soğuk günlerini bahar gibi coşturan
sevincin bülbülünü gonca güle koşturan
sevginin yüreğini huzura kavuşturan
başlarda taşınacak tacın olmalı kadın
Yetim yalnızlığında serçe gibi korkmuşsa
alın yazısı sanıp kaderine kanmışsa
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta