4 Ağustos 1999 - Eskişehir
Bunca zaman aldım ölümü kendime yakışıtırdım.
Ama aşk kadar batmadı göğsüme.
Bıraktım kendimi her şeyim onun olsun
Onsuz olmak mümkün değil,
Onunlayken candan olmak.
Düşününce çocukluğum geliyor aklıma
O güzel, parlak zamanlar.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta