Herkes alim olamaz insan olmakta hüner,
Vakti gelince güneş bile ufukta söner,
Hayran olma ellere herkes kısmetini yer,
Şairin sofrasında doyuranım olmadı…
Nice sevdiklerimi verdim bir-bir toprağa,
Hiç mi bülbül uğramaz güllerle dolu bağa,
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta