Herkes alim olamaz insan olmakta hüner,
Vakti gelince güneş bile ufukta söner,
Hayran olma ellere herkes kısmetini yer,
Şairin sofrasında doyuranım olmadı…
Nice sevdiklerimi verdim bir-bir toprağa,
Hiç mi bülbül uğramaz güllerle dolu bağa,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta