Yandık kara kışta zemheride,buz tuttuk orakta harmanda,
Güneşlerde üşüdük,kavrulduk ayazlarda.
Tek sermayemiz samimiyet sevgimizdi,
Seyyah olup gezdik şu alemde,ona da bir alıcı bulamadık.
Neler geldi baştan neler geçti,döküldü dişler ağardı sakallar.
Sel oldu aktı gözlerden yaşlar,ne bir mendil ne silen bulamadık.
Ne kendimize yanaştık,ne kendimizden kaçtık kurtulduk.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta