Elli yıldır her gün öldüm dirildim
Hep ağladım bir gün yüzüm gülmedi
Bulamadım bozulmamış terazi
O kaptan bu kaba doldum olmadı
Sağlığımda bakmadın hiç yüzüme
Kar yağdırdın baharıma yazıma
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta