Selamı gelince kalbim çarpardı,
Sabahları güneş onla doğardı.
Bütün hüzünlerim böyle solardı,
Boş evimde ses ol dedim, olmadı.
Görecektim ben onu, olmadığında bile.
Sevecektim her zaman, sormadığında bile.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



