Sanırdım ki hiç yaşlanmaz insan denizlerin dibinde.
Güzel ve güler yüzlü bir devdi Yaradan bulutların ötesinde.
Bilmezdim masumiyetin aldatıldıkça kaybedildiğini.
Acının kalem tutan ellere şiirler yazdırdığını.
Dünya kaç ülkeymiş, kaç iklimmiş.
Kadın dediğimiz zümre çok bilinmeyenli denklemmiş.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta