Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
muhteşem,muhteşem....
düş dünyamızın bize sormadan yaşayıp,bitirmediği.............. koşullar ya da koşullanmalar nedeniyle doğmadan biten günler gibi..
ve ilerliyen günlerde umudun beslenişi aşka.... düşlerimizin terketmediği..
Olgunlaşmayan emek verilmeyen ve en önemlisi aşkı sevgiyle belenemeyen bir aşk her zaman bitmeye mahkumdur ne yazık ki
Gözyaşlarım, küskünlüğüm
Ah sensizliğim...
şarkı gibi....
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta