Olgun Özdemir Şiirleri - Şair Olgun Özdemir

Ey, cilgin rüzgarin deli oglu!
Birbirini takip eden kahpe kara gölgeleri
delerek gel.Belkide masumlarin gözyasini,kanini
silerek namuslarini temizleyerek dönersin.
Neden olmasin?

Onu takdim ediyorum size,yada tarif ediyorum.Nakledebilirmiyim sorusu ise bende hala bir bilmece! Kördügüm olmus, dil cözülememis halde onu anlatmak.Lakin ne mümkün,güc! Engin ve masmavi bir okyanus.Gözle görülebilen ufukta bile günesin olanca etkisine ragmen mavinin tonu hep ayni.Vazgectim tasavvur edemeyisimden,üzgünüm cahilligimden.Belki, belki apak bir kagit ve kalemi alarak onu resmedebilmek! Ama nafile,olmuyor.Elemlerimi nakis gibi islemeden basit bir kara kalemle yorulmus ruhumu yok sayamazsin der gibi,bana!
Beni affetsin,sizde affedin.Anlatamadim,anlatamiyorum.Kendini henüz ifade edemeyen,bulamayan, baskasini nasil yansitabilirki aynalara? Neyse; derken bakin aklima gözyasi geldi.Bir damla gözyasi.Sadece bir damla süzüldü gözünden.Kan damlasi oldugunu topraga düstügünde anladim.Anladigimi sizde anlayin.Susuz ve kurak,toprak kivrimlariyla catlamis dudak.Biliyormus gibi yutmamisti,kabul etmiyordu.'Toprak kabul etmez seni,toprak dahi icine almak istemez seni,atar! Bu kez degil.Bu baska.O kan rengi gözyasina tercüman.Onun lehine bir kilic yada mizrak.Toprak bu, bilmezmi al renge bulanmis gözyasinin kaynagini? Onun hüzünlerini,acilarini,kullanilmisligini,aldatilmisligini,cektiklerini.Ne olur toprak sar onu,icine cek.Sar`ki icindeki lesi gömsün.Kurtulsun ondan,capraz sorulardan.Kaybolsun,takibi unutulsun,unuttursun.Yeniden dogar gibi,dogacak gibi,dogmus gibi! Olurmu toprak?

Dogumla ölüm arasindaki sessizligin cigligi,konusma!
Yanimda yatan ciplak tenin sevgilim deyisini kulagima
usulca fisilda.Her nefes verisini yüzüme ilikca üflemisini
sagla ki kalbinin her atisini hissedeyim.
Aglamayla gülme arasindaki sessizligin cigligi,kiskanma!
Yaninda yattigim ciplak tenin günaydin deyisini kulagima usulca fisilda.Islak dudaklariyla tuzlu tenimi öpmesini

Periler(kadinlar) cok ama yine yalnizim!
Icimden gitmek bilmiyor bu ince sizim
Arzu hemsire, söyle doktora bir ilac yazin
Tek basina sürecek anlasildi bu akisim.
Olgunsun derlerdi cokta akilli
Oysa ruhum seytanin ipine takili

Dilenirken Beyoglunun istiklalinde
Insan trafigi gözlerimi misket gibi döndürüyor.
Bu kadar insan ne yer ne icer,kaci yalniz,hangisi
culsuz,kim zorda,sumu darda,bu kesin hovarda!
Senaryoyu filme cekerken o an, tarlabasina tasinan
pürtelasi,kumarbazi,eroinmani ve asosyal'i utanmadan

Vaktiyle katkisiz bir bebektim,düz ve duru bir mantik.
Simdilerde ise damarlarimda gezen envayi cesit zehirli atik
Temizlenmeye calis ey yeni kentli eski cocuk.....

Anam ve bacim, cigneme basörtünü!
Hürriyet onlara güya sinirsiz.
Birakin biz kalalim parantez icindeki özgürlükte,
Insan haklari dedikleri kalsin lügatta yada sözlükte.....

Bulundugum oda bile hüzünlü
Dert,dertler üstüne binmis elemli
Her gece bir öncekinden kederli
Huda'ya yaklasma zamani geldi; derdi ve
Afili Dedem muradina erdi....

Kizim oku,sectigin dogru ipliklerle beynindeki
kanaviceni doku.Kumasin anan,rengin babandir.
Sanma üzerindeki pahali kürk asil kabandir.
Kizim aman,hizli zaman.
Kizim söyle,önce dinle.
Kizim kocan,sonra baban.

Siyahla beyaz arasindaki sessizligin cigligi,karisma!
Dogmanin gülüsünü,ölümün aglayisini yasayipta
kaybedenlerle daha da fazla ugrasma.....