Âh hüzünlü kış ayları ve
Kış aylarının ölmüş ağaçları,
Söyleyin bana bu yaşlanan yüz kimin ?
Her geçen dakika baktıkça aynaya,
Hissediyorum yaşlandığımı...
Bazen diyorum ''Gerçekten yaşlandın mı ?''
Sonra da alıyorum onun fotoğrafını,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta