Ömrümün akşamındayım
Gece ayazına gebe
Dilim susmuş, yüreğim harabe
Elim kaleme küs,kalemim satırlara
Yığılmışım bir köşeye üşüyorum
Dağlardan gelen kar soğuğu
Sarmaladığı bedenimi kesiyor
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bir önceki şiir ile aynı psikolojinin yazdırdığı , aynı manzaraya değişik pencereden bir bakış gibi..
Yüreğine sağlık sevgili Adem Yıldırım ...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta