Ömrümün akşamındayım
Gece ayazına gebe
Dilim susmuş, yüreğim harabe
Elim kaleme küs,kalemim satırlara
Yığılmışım bir köşeye üşüyorum
Dağlardan gelen kar soğuğu
Sarmaladığı bedenimi kesiyor
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bir önceki şiir ile aynı psikolojinin yazdırdığı , aynı manzaraya değişik pencereden bir bakış gibi..
Yüreğine sağlık sevgili Adem Yıldırım ...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta