Doğuyor insan, ağlıyor, emiyor.
Canı isterse biraz emekliyor.
Ağlayınca kucaklanmaz olunca
Mecburen ayağa kalkıp yürüyor.
Okulda arkadaş ediniyor,
Teneffüsleri hep iple çekiyor.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta