Çocuklar, hıçkıra hıçkıra ağlıyorlardı,
Candan çok sevdikleri anneleri ölmüştü.
Bütün üzüntüler, bir bir sıralanmıştı,
İhtiyar bir adam yaklaştı çocuklara,
Yetim çocukların ağabeyisini çekti kenara,
Şefkat ve merhametle kulağına fısıldadı,
“Yavrum! Ölenle ölünmüyor, hayat devam ediyor.
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Yavrum! Ölenle ölünmüyor, hayat devam ediyor,
Yüce yaratanın yardımı ve rahmeti sizi bekliyor.”
Dünyanın düzeni bu...Derler ki gelin girmedik ev olurmuşta ,ölüm girmedik ev olmazmış....Hepimiz uzak yada yakın kimleri kaybetmedik ki..
Ölenle ölünmüyor, hayat devam ediyor....
Yüreğinize sağlık ...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta