Kimi dört kişin kimi bin kişinin,
Gider omuzlarında bir gün girer kara toprağa
Kaçmak yoktur, ondan,
İlla’ ki giderdir
Zengin fakir denmeden omuzlarda
Sallanmaz ona, ne bir el ne bir mendil
Konur dualar içinde
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta