Dokunuyor yalnızlık gülüm,
Akşamların kör karanlıklarında.
Bir ölüme bir de sana sevdalanmışım.
Bir de seni sevmişim kavgamda.
Bir ‘kurşun’ gibi işlemişsen yüreğime,
Bir acı gibi oturmuşsan,
Gidişin elbette ölümlere denk.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta