Her günün sabahına doğar iken karanlık,
Sisler arasından sen usa düştün bir anlık.
Unuttum bak dediğim anılardaki kimlik,
Küllenmiş ateşsin sen tekrar alev alır mı?
Çoktan gömdüm ben seni ölen geri gelir mi?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ölen hiç bir zaman gelmez üstadım
sadece geride anısı kalır
beğenerek okudum harika dizeleri +10+ant
Hüzünlü,içten,anlam yüklü güzel çalışması için şair yüreği kutlarım.Saygı,Sevgilerle.
Begenerek okudum tebrikler
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta