Bu hasret çürüttü yanan bağrımı
Yıllar var kendimi bulamıyorum
Doktorlar bilmedi yürek ağrımı
Ne kadar yaşarım bilemiyorum.
Zaman denen kavram, eritti beni,
Dikenler içinde, yürüttü beni.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta