Buğdaylar değirmende
Hepsi un olur
Korkarlar ekmek olup
Yenecek gibi
Fakirler zengine
Kul köle olur
Korkarlar durmadan
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Kısa ve öz. Tebrikler... Zira buğday-un-yenme korkusu ile fakir-kul-ölme korkusunu birbirine çok bağlayamadım...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta