“Ne garip değil mi?
Ölmek için yaşıyoruz.
Sonumuzun olacağını ve kaybolacağımızı bile bile,
Öyle körü körüne yaşıyoruz.
Sanki bu rüya hiç bitmeyecek gibi...
Ne bu kin ve nefret;
Sonunda ölüm olan bir fani hayat için, değmez.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta