Ne yaşamın tadı var sensiz, ne de sahillerin,
Sensizlik ölüm kadar zor, kaybolmuş izlerin,
Kulaklarımda çınlar durur, inan tüm sözlerin,
Bu sensizlik bir gün beni, öldürür biliyorum…
Karanlığa boğulmuş, seyrettiğim mehtaplar,
Hiç kıpırdatmıyor içimi, dinlediğim şarkılar,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta