Öldür, Zamana Bırakma Şiiri - İsmail Uysal

Sensiz ne yer ne yönüm var,
Al beni bana bırakma
Hançere hükmünü göster
Öldür, yabana bırakma

Yarın geç olur nazenin
Dert senindir, derman senin
Gün bugündür ferman senin
Buyur, zamana bırakma

Güç, mükafat mı eza mı
Bilmem, yitirdim hizamı
Kır kalemi, kes cezamı
Yüce divana bırakma

Sorma nasıl, sorma niçin
Varlığıyla doldum hiçin
Tuz ve ekmek hakkı için
Ateşi cana bırakma

Leyla'dan miras masaldı
Kays öldü, aşk yetim kaldı
Bülbülün ahını aldı
Gülü bağbana bırakma

Dürüstlük mü? Safi yalan
Namertlik beşerden kalan
Çiğ süt emdi, sırrın olan
Sözü insana bırakma

Kalp suskun dil lafazandır
Sözü meydana bırakma
Gönül dilber-i nâzândır
Solar, nadana bırakma