Başımdaki taç iken ayağımda toz oldun
Her derde ilaç iken çekilmeyen naz oldun
Ben senden aşk türküsü bekliyordum sevgilim
Ayrılık haber veren teli kırık saz oldun
Sen aşk nağmeleriydin niye kötü söz oldun
Gönlümde açan güldün niye sarardın soldun
Bir nefeste çekmekti arzularım hep seni
Sen ise içerime zehir oldun da doldun
Hayal ettiğim değil nefret ettiğimsin sen
Bir zamanlar aşkıyla eriyip bittiğimsin sen
Niye böyle yazıldı kaderimiz bilemem
Ne yazık ki gönlümden söküp attığımsın sen
Ben unuttum desem de gönülde uhde kalır
Unutma ki zalimler bir gün dersini alır
Bu hayat kuralıdır bu devran böyle gitmez
Latif aradığını bir gün elbette bulur
Kayıt Tarihi : 1.9.2004 12:02:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

TÜM YORUMLAR (8)