O güzel cemalin derman her derde
Bir kere gördüm de doyamaz oldum
Senin nazarınmış günaha perde
Şu nefsime artık uyamaz oldum
Sen öğrettin Şeyhim Hakkı bulmayı
İpe bile gitsem doğru kalmayı
Ben Senden öğrendim insan olmayı
Karıncaya bile kıyamaz oldum
Bir iz gösterdin ki zerre kopmadan
Yaşıyorum artık asla sapmadan
Her gece nefsime sorgu yapmadan
Başımı yastığa koyamaz oldum
Senin himmetini hep bile bile
Layık olamamak en büyük çile
Kaç kere ağladım bu sebep ile
Allah'ım şahittir sayamaz oldum
Sana karşı kara olsa da yüzüm
Ölümüne bağlı şu garip özüm
Senden başkasını görmüyor gözüm
Kimseye methiye diyemez oldum
Kayıt Tarihi : 3.12.2024 18:36:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!