Müezzin Sela okuyordu bir Öglen Vakti, Düsündüm acaba Kim Öldü diye, Kalkmak istedim ama kalkamadim.
Carsafi Boynuma kadar cekmisler, Basimda Anam Agliyordu, Ayetler tek tek dökülüyordu Mollanin dilinden, Anladimki Sela banaymis, Yar bizi Cagrirmis Eyvallah dedik.
Gasilhaneye götürmeden Evde son Duam yapiliyordu El Fatiha dendiginde Feryat Figanlar kopuyordu.
Yatirdilar beni Soguk bir tasin üzerine Üsüyordum kimsin Nesin ne Yasadin demeden son Abdestimi aldiriyordu Kardesim, Gözlerinden yaslar dökülüyordu,
Mirildaniyordu: "Ne Yasadinki sen Neden Sevgili seni bizden aldiki bukadar erken bizde Sevdik Seni bu yalan Hayatta yerin olmadi Asikardi Kardesim" diyordu.
Sonra Gül kokulu bir Elbise getirdiler Isittimki Kefen derlermis buna, Bembeyaz giydirdiler Koydular Tabut denen Son Araca.
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta