Öldüm Şiiri - Zekai Mahir Aktepe

Ateş değer her yüreğe yakar yükünce
Böylesini görmedi etna tepeleri
Sen güller serersin dikenleri derince
Kırılır ortadan kapanır çeperi
Siper edemezsin gövdeni
Böyle bi ölüm reva mıydı bize
Başka türlü ölemezdi zaten
Baskasının çektiği tetikten
Failinden senin
Muzdarip oldum yandı canım
Övün şimdi tutuşturduğun
Soğuk buz gibi alevle
Senin azmettirmenle
Vuruldum vahşice
İtlafı mutlak bir yaban gibi
Ayağıma takılan kapan gibi
Yeğlerdim ölmeyi insan gibi
Buz gibi ateşinle kaldım öyle
İçten içe yandım öyle
Başardın elem vermeyi
Bıraktım selam vermeyi
Bahtiyar ol av mevsiminle
Demirden tav mevsiminle
Büküldüm sonsuza doğru
Yandırdığın koru
İçtim ama yediremedim
Uykumu çaldın gözümden
Ben geçmezdim sözümden
Bana alevli nefesinden
Bir fırt verdin
Çektim ama yediremedim
Göklere çıkan merdivenden
Yükseklerin yükseğinden
Beterin de beterinden
Düştüm ama yediremedim
Hırçın suların boğuculuğundan
Tatlı suyun suskunluğundan
Batakların batağından
Geçtim ama yediremedim
Keskin bıçakların ucundan
Kıymanın kıyımandan
Çeliklerin soğuğundan
Tattım ama yediremedim
Araladığın aralardan
Cehennemin kapısından
Azabının ortasından
Aldım ama yediremedim
Böyle kusursuz cinayet görmedim
Böyle raconsuz infaz
Duy şimdi sonsuz haz
Vurdunda ölmedim
Bu ölümü beğenmedim