İki mart sabahı, kan uykusunda
Haberimiz yoktu, bilmedik yengem
Hayat doluydun sen, genc baharında
Ecel kıymış sana, öldük be yengem
Amasya Taşova, yeşil ırmakta
Direndin sulara, bizden uzakta
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiire tutunmuş bahtsız duygular
Sarıyor sarmalıyor buğulu mısralar
Cümleden düşüyor göz yaşları
Cümleye yansıyor kahkahaları
Hisler çatışıyor sayfalarca
Cengaver oluyor ağıt ile kahkaha
Git deniyor giiit bir hışımla
Geeel deniyor pişmanlıkla
KUTLUYORUM
başınız sağolsun. merhuma rahmet diliyoruz ecel dediğimiz bu olsa gerek. nerede, ne zaman çıkar karşımıza.trafik kazaları bir başka yaramız oldu.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta