Olduğum ana bağlanmadan…
Yüreğimde savaş var, kanıyor tenime bakışlarımdan
Sevdam bir kurşun gibi vuruyor gözlerinden yüreğini,
Tenimden akıyor yorgunluğum, tutamıyorum hisleri mi?
Bakışlarımda serinliyor, yangınlarım külleniyor gökyüzünde…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta