her yola çıkışım sancılı bir beyaz kâğıt konur önüme
her sütun her satır doldurulmalı demiş ecel
noktası ondanmış meğer
adım soyadım yaşım
önemi yokmuş aslında öylesine sorarmış
adını duyuyorum ama tanımıyorum kendisini
nerde buluşacağımız da belli değil
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta