Tek bir gül vardı özlediğim.
Bir tebessümle kucakladığım.
Gönlümün kapısını açtığım.
Son gül dü o canımı yaktı.
Yaktı yürekler tutuştu.
Huzur mutluluk uçtu.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta