Ümitsiz bir hâl ile "gel" der gibi bakarken
Gözlerini yayınca, gün yüzüm siyah oldu.
Dilini bağlayıp da ciğerimi yakarken,
Ruh sızını duyunca bin sözüm eyvah oldu.
Çekip gitmek istedim, bu dünyadan göçüp de,
Ölüp bitmek istedim ve her şeyden geçip de
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta