DÖNEK DÜNYA
Yağmur suyunun paklığıyla serinlesem
Deli deryalar çağlasa ne fayda
Bir gariplik sezdi rüzgarlar
Esneye esneye esmeye talimkar
Bir vaktin siyahında küçüldü yüreğim
Anılarla, hayallerle yaşayan sevdalı
Hep yarınlara güvenir gönlü yaralı
Bir meçhule gibidir duyguları
Çiseleyen ecel boralarında arar, kaybolan yılları
Şarkılarla coşar, nankörlere koşar
Tatlılığın Gün batımı...
Oldumu,yakıştımı sana
Ansızlık ne haddine, kırgınlığına sebep ne
Gölge boyu bir güne hasret diye, banamı nispet
Kızarmıyım hiç kızgın güneşe
Yoksa sözüm mü geçer aceleci geceye
Dizlerim titrerken, dilim ismini haykırdı
Tüm kalbim dönmen için Allah’a yalvardı
Bir bütün sevgimi görmediğine yakındı
Doldu yine yüreğime kan dağarcıkları
Güzellikler kapımı çalıp aramıyor,
Yorgun düşmüş bedenim uzakta
Gelecek yarınlarım ekilmiş kurak toprakta
Dertlerim, ızdıraplarım yetim kalmakta
Sensin benim tek sabır meleğim
Vefasız bir hayat merdiveninde
Gönül kaleme küsmüş, kağıt kaleme
Nasır tutmuş, yakışmaz oldu elime
Sözler saklanır, düşmez artık dilime
Heceler birleşmez, çıkmaz kelime
Ben şair olamadım, yazıldı sicilime
sen konu olamadın,bir tek şiirime
Duymuştum bir aralar,
Adını demişlerdi; ahir zamanlar
Edebi, ahlakı, saygısı olmayanlar
Menfaate aç, gözü doymayanlar
Merhameti unutup, selam almayanlar
Kabir size de var, ölüm ne güzel…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!