Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Teşekkür ederim sayın Celil Çınkır2: Beyefendi, selamlarımla...
Harika Dizeler...
Yüreğinize sağlık...
Duygularınızı çok güzel aktarmışsınız...
Kutları...
Saygılarımla,
Celil ÇINKIR
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta