Bedenindeki eti,böcekler parçalıyor
Geri kalanları da,toprağa karışıyor
Kol bacak kafatası,kemikleri duruyor
Yıllarca asırlarca,hiç onlar bozulmuyor
Peki ruh düşünceler,ve hayaller nerede
Nerde durup bekliyor,beni can hangi yerde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta