Düşlerime kelepçe olur yokluğun
Ve öksüz bıraktığın bu acılar
Hüzünlerim usulca çoğalıyor dipsiz kuyularda
Soluksuz kalıyorum çocukluğumdan kalma hayellerde
Ruhum olay mahallini terk edip giderken
Bedenim af diliyor öldürdüğü vicdanımdan
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta