Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hayvanlar kadar saygı ve sevgiden nasip almamışız maalesef...İnsandaki benlik egosu, hep ben isteği maalesef kıskançlığın ilk sebebi...
Hayvanların o halini gördüğünde hakikaten insanın insanlığından utanası geliyor... Size hak veriyorum Mahmut bey... Onlar kadar olamayan insanlığa yuh olsun...
Güzel ve bir o kadar anlamlı şiirinizi Kutluyorum Mahmut bey ... Nicelerine diyerek... Selam ve Saygıyla...
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta