Evimin salonuna yatırdım çocukluğumu,
Düşler arasında kalan en gerçek yaşantım.
Kaybolmuştum bir zamanlar,
Seslendilerse de ses etmedim ısrarla.
Babaannemin eski bir karyolası vardı,
Üzerine kat kat yorganları olan.
Beyaz entari giyiyordu babaannem,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta