öfkem
SEN i törpüleyen bebelerimde yoğunlaşmış
hoş çiçek kokularıyla pis pis sırıtmakta mazi
ve ben
büyüttükçe küçültülmenin utancında
ahmak kalemlerin luzumsuz direnişlerine bel bağlamış
gülüyorum
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta