Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Ata toprağınızdan size rüzgarlarla ,hasretinizi dağıtacak selamlar gönderdim ,almışınızdır inşallah.Herkez sayın Korkut gibi gayret gösterse ,dünya daha yaşanılası olurdu,çok güzel bir çalışma idi kutlarım+100 puan,sevgi ile kalın.
keşke olmuşlar olacaklara ders olsada daha ileriye gitmese yanlışlar...tebrikler
Yüreğinize sağlık
Olan olmuş
Bize birşey olmaz derken
Ne yazık'ki olan olmuş
Sınırda asker beklerken
Yurdumuza dolan olmuş
Sevgili üstadım .Öyle güzel dile getirmişiniz'ki
duygularınızı .sanki halkın sesi olmuşunuz kimse dugularına gem vuramaz insanların sesi olmak güzel .Gerçek Şair ve Ozan sizin gibi üsdatlar
en güzelini ve dogruları yazmaktan alıkoyamaz
herkes özgür iradesiyle yaşar .Mükembel bir şiiriniz adeta duygu seline kapılıp gidilmiş.Benim tanıtım yazısı için ayrıca teşekür ederim çok düşüncelisiniz üstadım.Başarılarınızın devamını diliyorum Yüreginize Duygularınıza'dan Dolayı sizi tebrik ederim Saygılarımla Allaha emanet olun
Şiirlerinizde ozanlık ve sezgisel yönünüz gelişmiş kinaye ve yermeyi güzel bir dille vurgulamışsınız. Sizi kutlar çalışmalarınızın devamını dilerim. Sağlıcakla kalınız Saygılar.
Geleceğe umut ektik,
Karanlığa ateş yaktık,
Bir de geri döndük baktık,
Akranlardan ölen olmuş.
Kaleminize sağlık.
Tebrikler.
DİYECEK KELİME BULAMIYORUM.
HEPSİNİ YAZMIŞSINIZ.
DOST KALEMLER DE KENDİ GÖZLEMLERİ ( BENİM DE GÖZLEMİM ) Nİ AKTARMIŞ.
DÜN, BUGÜNE BENZEMİYOR.
BİZİM SONUMUZ NE OLACAK.:((((
HEPİNİZE TAM PUAN VE ANTOLOJİİİİİİM.
Sevgili üstadım sizi yürekten, ayakta alkışlıyorum tebrikler.
Yüreğinize sağlık, kalemin daim olsun.
yüreğinize sağlık.tebrikler...
evet her dörtlüğü bir ders gerçekten, duyarlı kaleminizi kutlarım.
saygılar...
Hadi gelin de birleşek,
Ne edilecekse edek,
Hiç olmazsa sığır güdek,
Sürümüze dalan olmuş.
Korkut der ki; haydi durma,
Gayret göster de oturma,
Yeşeren umudu kırma,
Bak; ardından gelen olmuş.
Bu şiir ile ilgili 86 tane yorum bulunmakta