Her şiirde beni hatırlayacaksın.
Sen her şiirde biraz daha acı çekerken,
Ben her şiirimde senden bir adım daha nefret edeceğim.
Baban bile, seni ilk kucağına aldığında benim kadar sevmemiştir.
Ama şimdi baksana hayatın neresindeyiz, aşkın neresinde...
Her şeyi fazlasıyla yaşadık, ayrılığı bile...
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta