Nihal, sözcüklerin eşiğinde durdu bu gece,
Dilinde bir ilahî şerbet, gözlerinde hicap.
Suskunluğun kabuğunu kırdı bir “sen” ile,
Yüreğindeki ay’ı, kâl ile etti inşâ.
Öyle anlar vardır, sözün cürmü yetmez,
Sokakta karşılaştım.
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Devamını Oku
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta