gülüşüyoruz karşılıklı
incecik birer çizgi oluyor gözlerimiz
orada yuvalanıyor mermer kuşlardan artan sözcükler
yalnızlığımızın ayak ucunda duruyor tarih
geleceğin ellerinden içiyor zehrini
rodin’in avuçlarından çıkma bir monica belluci
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
