Ölüm bir bahçe idi, gül gül
Öyle inandırmıştı İbrahim
Şarta bağlı, put kırışlarında
Bu sabah uyandığımda
Öl! (me) dedim
Evimde bir kaç taş,
Kureyşden kalma
Bir günah işledim bin af diledim
Üstünde durmasan ne kaybederdin?
Hemen her fırsatta bir tokat gibi
Yüzüme vurmasan ne kaybederdin?
Neyin eksilirdi beni affetsen ?
Devamını Oku
Üstünde durmasan ne kaybederdin?
Hemen her fırsatta bir tokat gibi
Yüzüme vurmasan ne kaybederdin?
Neyin eksilirdi beni affetsen ?




kimse ölmesin...ama gül koksun heryer şiirin gibi kutlarım sevgiler
Gün olur ölüm de ölür.Kutluyorum,saygılar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta