Ölüm bir bahçe idi, gül gül
Öyle inandırmıştı İbrahim
Şarta bağlı, put kırışlarında
Bu sabah uyandığımda
Öl! (me) dedim
Evimde bir kaç taş,
Kureyşden kalma
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




kimse ölmesin...ama gül koksun heryer şiirin gibi kutlarım sevgiler
Gün olur ölüm de ölür.Kutluyorum,saygılar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta