Talân etti ol gamzeler ciğerimden vuruldum!
Gönül tabyam harab oldu cananın şivesinden,
Bilmez idim bu meydanı ok yedikçe duruldum,
Ehvendir yârin şîvesi can alan cilvesinden.
Her nazarı ateş gibi yaktı özüm kavruldum,
Kalmadı dergâhta lezzet yok oldu nüvesinden,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



