Ateşler içinde bir ceylan,
Sanki küheylan,
Sanki bir serap… gördüğüm yalan.
Bilsem de sana susmanın yükünü,
Mehtaba susuyorum.
Kanatıyor yaprakların iğdelerin,
Bu meyve değil, bir çiçek değil;
Bu, herkesin görmediği,
Yaralanan maralıma takılan sarmaşığın sessizliği.
Bir iğde dalı, sarmaşığı takılır,
Oysaki mehtap değil;
Tadını bilseydim okyanusun,
Belki susmak bu kadar ağır olmazdı…
Kayıt Tarihi : 3.3.2026 22:50:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Eylül




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!