İçimde ölmüş bir kaptan var yatan.
Ruhum maviliğe bu yüzden vurgun.
Sularda hayatın nabzıdır atan.
Dalgalar hırçındır, gemiler yorgun.
Hırs, tamah, hınç, umut, irade, kader...
Bir damla su hayat, hepsi bu kadar.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta