Giderken okyanusları toplayıp götüren kadın
Çığ düşüren anıların altında harabedir
Sesinin eğimine takılmış dudaklarım
Giderken ayagımdan okyanus çeken kadın
unutulmuş her adam mezbeledir anladım
Derin bir dehliz çıkar sığlığıma dokunsan
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta