Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
sanırım şiirlerle kendine terapi uygulayanlardansınız/ benim gibi... Ama bu terapi epeyce bencilce ve gerçekten narsistçe olmuş, başarılı buldum bu anlamda... kaltak kelimesini bu kadar uzak duran birine kullanıyorsanız, yakındakilerin vay haline... şiire haksızlıktan vazgeçerseniz daha başarılı ve tutarlı bişeler çıkacaktır, umarım...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta